Custody

Custody is de vraag wie de private keys van cryptovaluta daadwerkelijk bezit en beheert, en dus wie ze kan verplaatsen. Elke manier om crypto te bewaren valt ergens op dit spectrum: self-custody, waarbij je je eigen keys beheert; custody door een derde partij, waarbij een exchange of gespecialiseerde bewaarder ze voor je beheert; en hybride opstellingen zoals multisig of collaborative custody, waarbij de controle tussen partijen wordt verdeeld.

Het onderscheid doet ertoe omdat op een blockchain het bezit van keys gelijkstaat aan controle over het geld, zonder ingebouwd verhaal. Een beleggingsfonds dat een bitcoin-ETF aanbiedt, bewaart de coins bijvoorbeeld niet op een laptop; het gebruikt een gereguleerde bewaarder zoals Coinbase Custody, die keys opslaat in geauditeerde cold-storagesystemen met verzekering, toegangscontroles en gescheiden klantrekeningen. Een particulier die dezelfde bitcoin op een hardwarewallet bewaart, kiest de tegenovergestelde aanpak: persoonlijke verantwoordelijkheid in ruil voor het uitschakelen van de bewaarder als faalpunt.

Custody is ook waar regelgeving zich concentreert, omdat bewaarders klantactiva beheren zoals banken deposito's beheren; vergunningsstelsels en proof-of-reserves-praktijken zijn ontstaan uit het omvallen van exchanges waarbij het geld van klanten zoek bleek te zijn. Een veelvoorkomende misvatting is dat activa die in een exchange-account staan van jou zijn zoals coins on-chain; het is een vordering op de bewaarder, en juist daarom herhaalt de sector de zin not your keys, not your coins. Het kiezen van een custodymodel is de meest fundamentele beveiligingsbeslissing die een cryptobezitter neemt.