Self-custody

Self-custody betekent dat je je eigen private keys beheert, zodat jij als enige controle hebt over je cryptovaluta, zonder afhankelijk te zijn van een exchange of een andere derde partij. In de praktijk gebruik je daarvoor een wallet waarvan de keys worden gegenereerd en opgeslagen op een apparaat dat jij beheert, en waarbij geen enkel bedrijf jouw geld kan bevriezen, verplaatsen of kwijtraken.

Iemand die bijvoorbeeld bitcoin koopt op een exchange en die vervolgens opneemt naar een hardwarewallet die hij of zij zelf heeft ingesteld, is overgestapt van custodial bewaring naar self-custody. Vanaf dat moment kunnen transacties alleen met het eigen apparaat worden ondertekend en heeft de exchange geen enkele controle meer over die coins.

De keerzijde is verantwoordelijkheid. Er is geen wachtwoordherstel en geen helpdesk die de toegang kan terugzetten: als je je herstelzin (seed phrase) en je apparaten kwijtraakt, is het geld voorgoed weg. Een veelvoorkomende misvatting is dat self-custody automatisch veiliger is dan een exchange gebruiken; het haalt het tegenpartijrisico weg, maar vervangt dat door persoonlijk operationeel risico, dus het is alleen veiliger als je zorgvuldig omgaat met back-ups en apparaatbeveiliging. Veel mensen combineren beide: self-custody voor langetermijnbezit en een klein custodial saldo voor actief handelen.