Delegated proof of stake

Delegated proof of stake (DPoS) is een consensusmechanisme waarbij tokenhouders stemmen om een kleine, vaste groep blokproducenten te kiezen die namens hen om de beurt blokken maken. In plaats van dat elke staker een validator draait, delegeren houders hun stemgewicht aan kandidaten; de kandidaten met de meeste stemmen – vaak 21 tot 101 – produceren in rotatie blokken en delen beloningen met hun kiezers.

EOS is het klassieke voorbeeld: de tokenhouders kiezen doorlopend 21 blokproducenten, en een producent die zich misdraagt of offline gaat, kan worden weggestemd en bij de volgende telling worden vervangen. TRON gebruikt een vergelijkbaar model met 27 "super representatives". Omdat zo weinig machines elk blok coördineren, bereiken DPoS-blockchains snelle bevestiging en hoge doorvoer vergeleken met systemen waarin duizenden validators moeten meedoen.

De keerzijde is centralisatie: een paar tientallen entiteiten beheersen de blokproductie, stemmen concentreren zich meestal rond exchanges en grote houders, en kartelachtig gedrag onder producenten is een blijvend punt van kritiek. Een veelvoorkomende misvatting is dat gewone delegatie op blockchains als Cosmos of Polkadot ze tot DPoS maakt; die systemen laten houders hun stake delegeren, maar ze verschillen in het ontwerp van de validatorset en in slashing, en het DPoS-label verwijst eigenlijk naar het model met gekozen producenten dat Daniel Larimer als pionier introduceerde in BitShares en Steem. Bij het beoordelen van een DPoS-blockchain zijn de praktische vragen hoeveel producenten er zijn, hoe makkelijk kiezers ze kunnen vervangen en hoe geconcentreerd de stemmende stake is.