Dusting attack

Een dusting attack is het versturen van minuscule hoeveelheden cryptovaluta, dust genoemd, naar veel walletadressen om de eigenaars te volgen, te deanonimiseren of te lokken. De bedragen zijn te klein om financieel iets uit te maken; hun waarde voor de afzender zit in wat er daarna gebeurt.

In de oorspronkelijke, op privacy gerichte vorm stuurt een analist of aanvaller dust naar duizenden Bitcoin-adressen en volgt daarna de blockchain. Als een wallet die dust later in één transactie combineert met andere coins, leert de aanvaller dat die adressen dezelfde eigenaar hebben, waardoor activiteit geleidelijk wordt gekoppeld en soms verbonden aan de identiteit bij een exchange. In de tegenwoordig vaker voorkomende scamvorm is de dust een token of NFT met een verleidelijke of instructieve naam, bijvoorbeeld een die een claimvoucher nabootst of een website-URL bevat; het bezoeken van die site leidt naar een phishingpagina of wallet drainer. Overdrachten bij address poisoning, die lookalike-adressen in je geschiedenis planten, zijn een verwant gebruik van dust.

Het ontvangen van dust is op zichzelf onschadelijk, en dat is de belangrijkste misvatting om recht te zetten: ongevraagde tokens kunnen niets van je stelen, en de interactie ermee schept het risico. De verstandige reactie is dust helemaal te negeren, nooit URL's te bezoeken die in tokennamen zijn verwerkt en onbekende tokens niet te verkopen of te swappen, omdat sommige zo zijn ontworpen dat elke interactie een kwaadaardig contract activeert. Privacybewuste Bitcoin-gebruikers kunnen dust ook als do-not-spend markeren in wallets die coin control ondersteunen.