Gasprijs

De gasprijs is het bedrag dat een gebruiker per eenheid gas betaalt om een transactie op Ethereum en vergelijkbare blockchains te laten uitvoeren – feitelijk het bod in een doorlopende veiling om schaarse blokruimte. Hij wordt genoemd in gwei, waarbij één gwei een miljardste ETH is, en de totale transactiefee is gelijk aan het gebruikte gas maal de gasprijs.

Sinds de EIP-1559-upgrade in 2021 heeft de gasprijs van Ethereum twee componenten. De base fee wordt algoritmisch door het protocol bepaald en beweegt mee met de drukte – stijgend wanneer blokken voor meer dan de helft vol zijn, dalend wanneer ze leger zijn – en wordt verbrand, waardoor die ETH permanent uit het aanbod verdwijnt. Daarbovenop voegen gebruikers een priority fee (tip) toe die naar de blokvoorsteller gaat als prikkel om hun transactie eerder op te nemen. Wallets regelen dit door je een maximale fee te laten instellen die je bereid bent te betalen; je krijgt terugbetaald wat de werkelijke base fee niet verbruikt. In rustige uren kan de base fee bijvoorbeeld op een paar gwei staan, waardoor een simpele overboeking slechts een paar cent kost, terwijl een hectische tokenlancering hem naar honderden gwei kan duwen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat een lage gasprijs een transactie laat mislukken; te laag geprijsde transacties mislukken niet – ze wachten simpelweg in de mempool, soms onbepaald, totdat de fees dalen of de afzender ze vervangt door een hoger bod. Gasprijzen op layer-2-rollups volgen dezelfde logica maar zijn doorgaans veel lager, omdat ze de kosten van Ethereum over veel gebundelde transacties verdelen.