Hashrate

Hashrate is de maat voor hoeveel hashberekeningen een miner, miningpool of een volledig proof-of-work-netwerk per seconde uitvoert terwijl het naar geldige blokken zoekt. Het wordt uitgedrukt in hashes per seconde met metrische voorvoegsels – megahashes (MH/s), terahashes (TH/s), exahashes (EH/s) – en is de standaardmaatstaf voor zowel de kracht van een miningmachine als de algehele beveiliging van een netwerk.

Voor een individuele miner bepaalt de hashrate het verwachte inkomen: een machine die twee keer zoveel pogingen per seconde doet, wint de blokloterij gemiddeld twee keer zo vaak. Voor een netwerk meet de totale hashrate hoe duur een aanval zou zijn, omdat het herschrijven van de geschiedenis vereist dat je de eerlijke meerderheid in rekenkracht overtreft. Een enkele moderne Bitcoin-ASIC voert bijvoorbeeld in de orde van honderden biljoenen SHA-256-berekeningen per seconde uit, en vertegenwoordigt toch maar een minuscuul deel van het wereldwijde Bitcoin-netwerk, dat opereert op een schaal van honderden exahashes per seconde.

Een veelvoorkomende misvatting is dat de hashrate van het netwerk direct wordt gemeten; ze wordt in werkelijkheid geschat aan de hand van hoe snel blokken worden gevonden ten opzichte van de huidige moeilijkheidsgraad, dus grafieken op korte termijn zijn ruizig en "crashes" van één dag zijn vaak statistische artefacten. Hashrate en moeilijkheidsgraad vormen een feedbackloop: wanneer er meer machines bijkomen en blokken te snel binnenkomen, past de moeilijkheidsgraad zich omhoog aan om de doelbloktijd te herstellen, en wanneer miners uitschakelen – na een koersdaling of een energiecrisis – past de moeilijkheidsgraad zich uiteindelijk weer omlaag aan.