Paper wallet

Een paper wallet is een fysiek document met daarop een private key van een cryptovaluta en het bijbehorende publieke adres, meestal afgedrukt als QR-codes en tekst. Omdat papier niet op afstand kan worden gehackt, was het een vroege vorm van cold storage: coins die naar het afgedrukte adres worden gestuurd, zijn alleen terug te halen door degene die de afgedrukte key kan lezen.

In de klassieke werkwijze genereerde een gebruiker met een offline tool een sleutelpaar, drukte dat af en stortte bitcoin op het adres; jaren later haalde die persoon het geld op door de private key in walletsoftware te importeren. Bitcoin-cadeaus rond het midden van de jaren 2010 werden bijvoorbeeld vaak overhandigd als afgedrukte of gegraveerde paper wallets.

Paper wallets zijn om goede redenen uit de gratie geraakt. Afdrukken is riskant, omdat printers en computers kopieën van de key kunnen bewaren; het formaat bevat één enkele key in plaats van een herstelbare hiërarchie van adressen; uitgeven vereist doorgaans het importeren van de key op een online apparaat, waardoor hij op dat moment wordt blootgesteld; en gedeeltelijke uitgaven met oudere Bitcoin-tools konden per ongeluk het restbedrag verliezen aan een change-adres waarvan de gebruiker nooit een back-up had gemaakt. Papier brandt ook, vervaagt en wordt weggegooid. De moderne praktijk vervangt paper wallets door hardwarewallets met een herstelzin (seed phrase) die op papier is geschreven of in metaal is gestanst, wat het idee van een offline back-up behoudt en de scherpe kantjes eraf haalt. Een veelvoorkomende misvatting is dat een herstelzin die op papier is geschreven een paper wallet is; een paper wallet bevat een ruwe private key, wat een andere en kwetsbaardere opzet is.