Proof of authority

Proof of authority (PoA) is een consensusmechanisme waarbij een kleine groep vooraf goedgekeurde, geïdentificeerde validators om de beurt blokken produceert, en hun reputatie in de echte wereld – in plaats van gestakete coins of verbruikte energie – als waarborg fungeert. Validators zijn doorgaans bekende bedrijven of instellingen; wangedrag zou openlijk aan hen te herleiden zijn, dus de dreiging van reputatieschade en juridische gevolgen komt in de plaats van cryptoeconomische straffen.

PoA past bij situaties waarin deelnemers bereid zijn een consortium met bekende namen te vertrouwen in ruil voor snelheid en verwaarloosbare kosten. Ethereum-testnets gebruikten van oudsher PoA-varianten (zoals het Clique-protocol op de voormalige netwerken Rinkeby en Görli), omdat testether geen waarde heeft die het waard is om met echte stake te beveiligen. Ook enterprise- en consortiumblockchains gebruiken het: een netwerk als VeChain werkt bijvoorbeeld met authority nodes die door een foundation zijn gescreend, en verschillende regionale betaal- of supplychaingrootboeken draaien PoA tussen aangesloten bedrijven.

Het eerlijke beeld is dat PoA decentralisatie inruilt voor efficiëntie: de validatorlijst is permissioned, dus censuur of collusie is mogelijk als de autoriteiten samenspannen, en gebruikers moeten het selectieproces vertrouwen. Een veelvoorkomende misvatting is dat PoA-blockchains "gewoon databases" zijn; ze bieden nog steeds een gedeeld, manipulatiebestendig grootboek tussen partijen die elkaar niet volledig vertrouwen, wat de database van één enkel bedrijf niet doet. PoA kun je het best zien als een pragmatische middenweg – geschikt voor testnets en consortiumomgevingen, maar geen vervanging voor open, permissionless consensus.