Proof of reserves

Proof of reserves is een methode waarmee een exchange of bewaarder aantoont dat die de activa die hij aan zijn klanten verschuldigd is, daadwerkelijk bezit. De bewaarder bewijst cryptografisch dat hij de on-chain wallets met zijn reserves beheert en publiceert een commitment aan de totale klantsaldi, waardoor buitenstaanders kunnen controleren dat de activa de verplichtingen dekken in plaats van het woord van het bedrijf aan te nemen.

Een typische implementatie bestaat uit twee helften. Aan de activazijde ondertekent de exchange berichten vanuit zijn walletadressen, waarmee hij bewijst dat hij ze beheert. Aan de verplichtingenzijde bouwt hij een Merkle tree van alle klantsaldi en publiceert hij de root; elke klant kan verifiëren dat zijn of haar eigen saldo in het totaal is opgenomen. Als de activa gelijk zijn aan of groter zijn dan de bewezen verplichtingen, wordt het geld van klanten in elk geval nominaal één-op-één gedekt. Nadat de ineenstorting van FTX in 2022 aan het licht bracht dat klantdeposito's stilletjes waren uitgeleend en verloren, begonnen veel grote exchanges bijvoorbeeld regelmatig op Merkle-bomen gebaseerde proof-of-reserves-rapporten te publiceren, zodat gebruikers konden controleren of hun accounts erin waren opgenomen.

De techniek heeft echte grenzen, en dat is de misvatting die moet worden rechtgezet: proof of reserves toont activa op één moment, maar zonder volledige audit kan het de afwezigheid van verborgen schulden, na de momentopname terugbetaalde geleende coins of weggelaten verplichtingen niet bewijzen. Het is het best te zien als een zinvolle ondergrens aan transparantie en niet als solvabiliteitsgarantie, en sterkere systemen met zero-knowledge proofs proberen een deel van deze gaten te dichten.