Sidechain

Een sidechain is een aparte blockchain die naast een hoofdketen draait en er via een tweerichtingsbridge mee is verbonden, zodat activa tussen beide kunnen bewegen, terwijl hij zijn eigen consensus en validators behoudt. Anders dan een echte layer 2 erft een sidechain niet de beveiliging van de hoofdketen: als zijn validatorset samenspant of faalt, kan de hoofdketen het geld van gebruikers op de sidechain niet beschermen.

Sidechains bestaan vooral om goedkopere, snellere of flexibelere omgevingen te bieden dan de basisketen. Polygon PoS is het bekendste voorbeeld in het Ethereum-ecosysteem: een EVM-compatibele blockchain die wordt beveiligd door een eigen proof-of-stake-validatorset en via een bridge met Ethereum is verbonden, waar transacties een fractie van een cent kosten. Bitcoin-sidechains zoals Liquid en Rootstock laten op vergelijkbare wijze aan BTC gekoppelde activa naar omgevingen met snellere afwikkeling of smart contracts verhuizen, beveiligd door een federatie van functionarissen (functionaries) in plaats van door de miners van Bitcoin.

Het cruciale onderscheid – en de veelvoorkomende misvatting – is het op één hoop gooien van sidechains en rollups als "layer 2's". Een rollup plaatst zijn transactiedata op de hoofdketen zodat gebruikers altijd kunnen vertrekken met alleen layer-1-data; een sidechain plaatst alleen checkpoints of niets, dus het gebruik ervan betekent het vertrouwen van de eigen validators en, cruciaal, van de bridge, die de vergrendelde activa bewaart waarop alles aan de andere kant steunt. Gehackte bridges hebben enkele van de grootste diefstallen uit de geschiedenis van crypto veroorzaakt, en daarom beschouwen beveiligingsbewuste gebruikers het verplaatsen van activa naar een sidechain als een echte verandering in vertrouwensaannames, niet slechts als een goedkopere plek.