Composability

Composability is de eigenschap dat DeFi-protocollen als bouwstenen op elkaar kunnen aansluiten, waardoor ontwikkelaars bestaande contracten kunnen combineren tot nieuwe producten zonder toestemming te vragen. Omdat smart contracts op dezelfde chain open zijn en door iedereen kunnen worden aangeroepen, kan de output van het ene protocol – een token, een poolpositie, een lening – de input van een ander protocol worden. Het idee wordt vaak samengevat als 'money legos'.

Een concreet voorbeeld: een gebruiker stort ETH in Lido en ontvangt stETH, een liquid staking-token. Die stETH stort de gebruiker bij Aave als onderpand en leent daartegen USDC, waarna de USDC in een Curve-pool gaat en de resulterende LP-token wordt gestaked in een yield farm. Vier onafhankelijke protocollen, die niet met elkaar hebben afgestemd, zijn samengesteld tot één gelaagde strategie – en een ontwikkelaar zou die hele reeks in één contract kunnen verpakken dat anderen kunnen gebruiken.

Composability is een echte motor van innovatie: flash loans, yield-aggregators en gestructureerde producten bestaan allemaal omdat contracten elkaar vrij kunnen aanroepen. Maar het koppelt ook risico's aan elkaar – een storing in één onderliggend protocol plant zich voort naar alles wat erbovenop is gebouwd, een dynamiek die soms het besmettingsprobleem van DeFi wordt genoemd. Een veelvoorkomende misvatting is dat composability onbeperkt is; het werkt alleen naadloos binnen één chain, en samenstellen over chains heen vereist bridges, die vertrouwensaannames toevoegen en historisch een belangrijke bron van hacks zijn geweest.