Poolfee

Een poolfee is het kleine percentage dat wordt gerekend op elke swap via een liquidity pool, betaald door de trader en verdeeld onder de liquidity providers van de pool als vergoeding voor het beschikbaar stellen van hun activa. Het is de economische kernmotor van automated market makers: fees maken het de moeite waard om tokens te storten waartegen traders kunnen swappen, en compenseren de impermanent loss die providers kunnen lijden.

Een concreet voorbeeld: Uniswap v3 biedt per tokenpaar meerdere fee-niveaus – gewoonlijk 0,05 procent, 0,3 procent en 1 procent, plus een niveau van 0,01 procent voor stablecoins. Een trader die 10.000 USDC swapt via een pool van 0,3 procent betaalt 30 USDC aan fees, die in die pool naar de providers gaan in verhouding tot hun aandeel in de liquiditeit. Stabiele paren zoals USDC/USDT gebruiken de laagste niveaus omdat prijzen nauwelijks bewegen en de concurrentie om volume fel is; volatiele of exotische paren gebruiken hogere niveaus om providers te compenseren voor het grotere risico.

Een veelvoorkomende misvatting is dat de poolfee de enige kostenpost van een swap is – traders betalen ook de gaskosten van het netwerk en verliezen vaak meer aan slippage en prijsimpact dan aan de fee zelf, vooral in ondiepe pools. Sommige protocollen schakelen daarnaast een protocolfee in, waarbij een deel van de poolfees naar de treasury van het protocol gaat in plaats van naar providers, wat een terugkerend governance-debat is.