Restaking

Restaking is de praktijk om tokens die al zijn gestaked om één netwerk te beveiligen, tegelijkertijd als onderpand te gebruiken voor het beveiligen van extra protocollen, waarmee je extra beloningen verdient in ruil voor extra slashing-risico. Het idee is om de economische beveiliging van een blockchain te verhuren: in plaats van dat elke nieuwe dienst een eigen validatorset en token opbouwt, leent die de beveiliging van een gevestigde stake-basis.

Het klassieke voorbeeld is EigenLayer op Ethereum. Een ETH-staker – of een houder van een liquid staking-token zoals stETH – meldt zich aan bij EigenLayer en verbindt de stake aan het ondersteunen van diensten zoals data availability-lagen, oracle-netwerken of bridges, bekend als actively validated services. Elke dienst definieert zijn eigen taken en slashing-voorwaarden; operators die deze schenden, kunnen fondsen verliezen die opnieuw zijn gestaked. In ruil daarvoor verdienen restakers extra rendement dat door die diensten wordt betaald.

Een veelvoorkomende misvatting is dat restaking gratis extra rendement is op stake die stilligt – hetzelfde kapitaal staat nu bloot aan meerdere onafhankelijke slashing-regimes, dus risico's stapelen zich op in plaats van te spreiden. Critici wijzen ook op systemische zorgen: als een groot deel van de stake van een chain is gerestaked en een veelgebruikte dienst faalt of massaal slashing veroorzaakt, kan de stress terugslaan op het basisnetwerk. Restaking versterkt zowel de productiviteit als de kwetsbaarheid van gestaked kapitaal.