Tokenomics

Tokenomics is het economische ontwerp van een cryptotoken – hoeveel er bestaan, hoe nieuwe worden gecreëerd of vernietigd, wie ze ontvangt, volgens welk schema en waarvoor de token daadwerkelijk dient. Het woord is een samentrekking van 'token' en 'economics' (economie), en het analyseren ervan is een standaardstap bij het beoordelen van elk crypto-project, omdat de aanbodmechanismen van een token vaak net zo belangrijk zijn als de technologie erachter.

De kernvragen: wat is het maximale of totale aanbod, en hoeveel is er momenteel in circulatie? Hoe werd de eerste toewijzing verdeeld over het team, investeerders, de community en de treasury? Welk emissieschema mint nieuwe tokens, en worden er tokens verbrand? Welke rechten of welk nut heeft de token – governancestemmen, feekortingen, staking, een aanspraak op inkomsten? Een concreet voorbeeld: de tokenomics van Bitcoin bestaan uit een vast aanbod van 21 miljoen met een uitgifte die ongeveer elke vier jaar wordt gehalveerd, terwijl een typische DeFi-token kan starten met 20 procent voor het team met vesting over vier jaar, doorlopende emissions aan liquidity providers en governancerechten.

Een veelvoorkomende misvatting is dat een lage prijs per eenheid betekent dat een token goedkoop is – wat telt is de fully diluted valuation en het unlockschema, aangezien grote toewijzingen die aan insiders vrijkomen voorspelbare verkoopdruk veroorzaken, ongeacht de prijs. Gezonde tokenomics brengen de prikkels van gebruikers, bouwers en houders op één lijn; slechte tokenomics kunnen een verder functioneel protocol de das omdoen.