Vesting

Vesting is een schema dat toegewezen tokens geleidelijk in de loop van de tijd vrijgeeft in plaats van allemaal ineens, en dat doorgaans wordt toegepast op de toewijzingen van het team, de adviseurs en de vroege investeerders van een project. Het doel is afstemming van belangen: insiders die jaren moeten wachten op hun tokens hebben een prikkel om door te bouwen, en de markt wordt beschermd tegen een vloedgolf van insiderverkopen bij de lancering.

Een typische structuur combineert een cliff en lineaire vrijgave. Een concreet voorbeeld: de toewijzing van een oprichtersteam kan een cliff van een jaar hebben – de eerste twaalf maanden wordt niets ontvangen – gevolgd door lineaire vesting over de volgende drie jaar, waarbij elke maand ongeveer een zesendertigste van de rest wordt vrijgegeven. Veel projecten dwingen dit on-chain af met vestingcontracten die de tokens vasthouden en claims alleen toestaan naarmate ze vrijkomen, waardoor het schema verifieerbaar is in plaats van een belofte in een document.

Wie een token beoordeelt, moet het vestingschema zeker lezen: het vertelt wanneer grote tranches van het nu vergrendelde aanbod bij houders terechtkomen die kunnen verkopen, en er bestaan openbare trackers die specifiek komende unlocks signaleren. Een veelvoorkomende misvatting is dat vesting insiderverkopen voorkomt – het stelt ze alleen uit en spreidt ze, en prijzen verzwakken vaak rond grote unlockdata doordat markten anticiperen op het nieuwe aanbod. Korte of ontbrekende vesting voor insiders is een klassiek waarschuwingssignaal, omdat een team er direct van profiteert, ongeacht of het project slaagt.