Yield farming

Yield farming is de praktijk van het verplaatsen van cryptoactiva tussen DeFi-protocollen om rendement te behalen, meestal door liquiditeit te leveren, uit te lenen of te staken in ruil voor fees en rewardtokens. Het 'farming'-idee komt uit de DeFi Summer van 2020, toen protocollen begonnen hun governancetokens als prikkel onder gebruikers uit te delen, en de rendementen uit het opstapelen van deze beloningen aanzienlijk konden zijn.

Een concreet voorbeeld: een farmer stort ETH en USDC in een pool van een decentralized exchange, ontvangt LP-tokens en staket die LP-tokens vervolgens in het rewardscontract van het protocol. Daarmee verdient de farmer drie dingen tegelijk: handelsfees uit de pool, plus de uitgifte van de rewardtokens van het protocol, en daarnaast kan de farmer de rewardtokens elders uitlenen. Er bestaan speciale platforms die uitsluitend dienen om deze loops te automatiseren en te compounden.

Een veelvoorkomende misvatting is dat een hoge geadverteerde APY duurzaam inkomen weerspiegelt – heel vaak wordt die uitgekeerd in een nieuw gecreëerde token waarvan de prijs daalt doordat farmers hun beloningen verkopen, zodat het gerealiseerde rendement veel lager is dan het geadverteerde percentage. Yield farming stapelt ook risico's: bugs in smart contracts op elke laag, impermanent loss in de pools en de mogelijkheid dat een rewardtoken volledig instort. Hoge rendementen in DeFi zijn doorgaans een vergoeding voor deze risico's, geen gratis geld.