Cost basis (aanschafwaarde)

De aanschafwaarde (cost basis) is de oorspronkelijke waarde van een activum voor belastingdoeleinden, meestal de aankoopprijs plus eventuele verwervingskosten zoals handelsfees. Wanneer crypto wordt verkocht of anderszins van de hand gedaan, wordt de belastbare winst of het belastbare verlies berekend als de verkoopopbrengst min de aanschafwaarde, waardoor een nauwkeurige administratie van de aanschafwaarde de basis vormt van elke belastingaangifte voor crypto.

Als iemand bijvoorbeeld 0,1 BTC koopt voor 5.000 eenheden van de lokale valuta inclusief fees, is de aanschafwaarde 5.000; als die 0,1 BTC later voor 7.000 wordt verkocht, levert dat een vermogenswinst van 2.000 op. In de praktijk ontstaan al snel complicaties: coins die zijn ontvangen door te staken, door mining of via airdrops krijgen doorgaans een aanschafwaarde gelijk aan hun marktwaarde op het moment van ontvangst, en coins die tussen je eigen wallets worden verplaatst, behouden hun oorspronkelijke aanschafwaarde. Wanneer iemand hetzelfde activum tegen veel verschillende prijzen heeft gekocht, staan rechtsgebieden verschillende boekhoudmethoden toe of schrijven ze voor, zoals first-in-first-out, gemiddelde kostprijs of specifieke identificatie, en de gekozen methode kan de gerapporteerde winst aanzienlijk veranderen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat het overzetten van crypto naar een nieuwe wallet of exchange de aanschafwaarde reset; een overboeking naar jezelf is geen vervreemding, en de oorspronkelijke aanschafwaarde gaat mee. Ontbrekende administratie van de aanschafwaarde is een veelvoorkomend probleem voor langetermijnhouders, omdat sommige belastingautoriteiten de aanschafwaarde zonder documentatie op nul kunnen stellen en zo het volledige verkoopbedrag belasten. Regels en toegestane methoden verschillen per rechtsgebied.