Impermanent loss

Impermanent loss is de waarde die een liquidity provider misloopt, vergeleken met het simpelweg aanhouden van de tokens, wanneer de prijzen van de activa in een pool uiteenlopen nadat de storting is gedaan. Automated market makers herbalanceren een pool voortdurend terwijl traders ertegen swappen, waarbij ze de stijgende token verkopen en de dalende token verzamelen. Het gevolg is dat de opgenomen activa van een LP minder waard zijn dan dezelfde tokens zouden zijn geweest als ze onaangeroerd in een wallet hadden gestaan.

Een concreet voorbeeld: je stort ETH en USDC wanneer ETH op 2.000 USDC staat. Als ETH verdubbelt naar 4.000, hebben arbitragetraders onderweg ETH uit de pool gekocht, zodat je bij opname minder ETH en meer USDC hebt dan je hebt gestort. Je positie is per saldo nog steeds in waarde gestegen – maar een paar procent minder dan wanneer je de oorspronkelijke tokens gewoon had aangehouden. Het verschil tussen die twee uitkomsten is de impermanent loss.

Het verlies heet impermanent omdat het kleiner wordt of verdwijnt als de prijzen terugkeren naar hun verhouding op het moment van storten; het wordt pas permanent wanneer je opneemt. Een veelvoorkomende misvatting is dat handelsfees het altijd dekken – in stabiele paren met een hoog volume doen ze dat vaak, maar in volatiele paren kan het uiteenlopen van de prijzen de fee-inkomsten makkelijk overtreffen, waardoor de LP slechter af is dan een passieve houder.