Travel Rule

De Travel Rule is een regelgevende eis dat financiële instellingen die geld overmaken identificerende gegevens over de afzender en de ontvanger met de overboeking moeten meesturen. Via de richtlijnen van de FATF is de regel uitgebreid naar crypto en verplicht hij exchanges en andere virtual asset service providers (VASP's) om gegevens van de opdrachtgever en de begunstigde, zoals namen en accountidentificatoren, te delen wanneer crypto boven bepaalde drempels tussen platforms wordt overgemaakt.

De regel bestaat zodat cryptooverdrachten tussen gereguleerde bedrijven hetzelfde controlespoor hebben als bankoverschrijvingen, waardoor witwassen en het ontwijken van sancties moeilijker worden. Wanneer een klant bijvoorbeeld bitcoin opneemt van de ene exchange naar zijn of haar account bij een andere exchange, moet het verzendende platform de identificerende gegevens van de klant via een beveiligd berichtenprotocol doorgeven aan het ontvangende platform; er zijn meerdere systemen in de sector speciaal gebouwd om deze gegevens naast de on-chain transactie mee te sturen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat de Travel Rule persoonsgegevens op de blockchain zet; de identiteitsgegevens reizen via aparte off-chain kanalen tussen de instellingen en niet in de transactie zelf. De uitvoering verschilt per rechtsgebied in drempels, timing en de behandeling van overdrachten naar self-custody-wallets (unhosted wallets): sommige regimes verplichten exchanges om informatie te verzamelen over private wallets die opnames ontvangen, of om het eigendom ervan te verifiëren. Voor gebruikers komt de regel vooral naar voren als extra vragen bij het opnemen naar een extern adres, zoals de vraag wie de eigenaar is van de bestemmingswallet.