CBDC

Een CBDC, oftewel central bank digital currency (digitale munt van de centrale bank), is een digitale vorm van de officiële valuta van een land, rechtstreeks uitgegeven door de centrale bank. In tegenstelling tot stablecoins, die verplichtingen zijn van particuliere bedrijven of protocollen, is een CBDC een directe vordering op de centrale bank zelf – dezelfde instelling die achter fysiek contant geld staat.

Het meest prominente werkende voorbeeld is de digitale yuan van China (e-CNY), die op grote schaal is getest voor retailbetalingen via banken en mobiele apps. Veel andere rechtsgebieden hebben onderzoek gedaan naar CBDC's of ermee gepilot; de Europese Centrale Bank heeft toegewerkt naar een digitale euro, terwijl de Verenigde Staten opvallend voorzichtig zijn geweest, met sterke politieke weerstand tegen een digitale dollar voor consumenten. De ontwerpen variëren tussen retail-CBDC's, bruikbaar voor het grote publiek, en wholesale-CBDC's, beperkt tot settlement tussen financiële instellingen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat CBDC's cryptovaluta's zijn; de meeste ontwerpen gebruiken gecentraliseerde, permissioned databases in plaats van openbare blockchains, en er is geen mining, geen vast aanbod en geen permissionless toegang. De debatten rond CBDC's gaan vooral over beleid: ze kunnen betalingen goedkoper maken en de financiële toegang vergroten, maar ze roepen ook zorgen over privacy op, omdat een centrale autoriteit in principe kan inzien of programmeren hoe geld wordt uitgegeven, en ze kunnen deposito's wegtrekken bij commerciële banken. Voor cryptogebruikers zijn CBDC's van belang als concurrenten van stablecoins voor digitale betalingen – en als contrast dat laat zien wat gedecentraliseerde systemen anders doen.