Stablecoin met cryptodekking

Een stablecoin met cryptodekking is een stablecoin die zijn peg behoudt met andere cryptovaluta's als onderpand, vergrendeld in smart contracts in plaats van aangehouden door een bedrijf. Omdat het onderpand zelf volatiel is, vereisen deze systemen overcollateralisatie: gebruikers moeten meer waarde storten dan ze lenen, waardoor het systeem een buffer heeft tegen koersdalingen.

DAI is het bekendste voorbeeld. Een gebruiker kan bijvoorbeeld voor 150 dollar aan Ether vergrendelen in een vault en daartegen 100 DAI minten. Als de waarde van de Ether te dicht bij de schuld komt, wordt de positie automatisch geliquideerd – het onderpand wordt verkocht om het systeem solvabel te houden. Dit mechanisme, plus prikkels die het minten of terugbetalen van DAI aanmoedigen wanneer de prijs afdrijft, houdt de token in de buurt van één dollar zonder dat een centrale uitgever bankreserves aanhoudt.

De aantrekkingskracht is transparantie en censuurbestendigheid: het onderpand is on-chain zichtbaar en geen enkel bedrijf controleert inwisselingen. De kosten zijn kapitaalinefficiëntie (150 dollar vergrendelen om 100 te krijgen) en blootstelling aan crashes van het onderpand, die bij extreme marktbewegingen liquidatiecascades kunnen veroorzaken. Een veelvoorkomende misvatting is dat met crypto gedekt hetzelfde is als zonder onderpand of algoritmisch; in werkelijkheid houden deze systemen doorgaans meer onderpand per token aan dan stablecoins met fiatdekking, alleen in een riskanter activum.