Peg

Een peg is de vaste doelwaarde die een stablecoin probeert te volgen, meestal één Amerikaanse dollar per token, hoewel er ook pegs aan de euro, goud en andere activa bestaan. De peg wordt niet bij decreet afgedwongen; hij wordt gehandhaafd door een mechanisme dat marktpartijen een prikkel geeft om de token terug te verhandelen richting de doelwaarde zodra de prijs afdrijft.

Hoe de peg wordt verdedigd, hangt af van het ontwerp. Bij een stablecoin met fiatdekking zoals USDC is het anker inwisseling: geautoriseerde partijen kunnen een token altijd bij de uitgever omruilen voor één dollar, dus als USDC op een exchange op 0,998 noteert, kopen arbitrageurs de token en wisselen die in voor 1,000, steken het verschil op zak en duwen de prijs weer omhoog. Ontwerpen met cryptodekking zoals DAI gebruiken overgecollateraliseerde vaults en rentehefbomen, terwijl algoritmische ontwerpen leunen op aanpassingen van het aanbod.

Een veelvoorkomende misvatting is dat de peg zelf een garantie is; een peg is zo sterk als het mechanisme en de activa erachter, en elke stablecoin noteert van moment tot moment iets boven of onder zijn doelwaarde. De zinvolle vragen zijn wie tegen de peg kan inwisselen, hoe snel, en welke activa die belofte dekken. Valutapegs bestonden lang vóór crypto – veel landen hebben hun valuta aan de dollar gekoppeld – en cryptopegs erven dezelfde les: pegs houden stand totdat de verdediging zonder middelen of geloofwaardigheid komt te zitten.