Public key

Een public key is de deelbare helft van een cryptografisch sleutelpaar, wiskundig afgeleid van je private key en gebruikt om te verifiëren dat transacties daadwerkelijk door de eigenaar van de sleutel zijn ondertekend. In cryptovaluta worden je adressen gegenereerd uit je public key, en wanneer je geld uitgeeft, controleert het netwerk de digitale handtekening van je transactie aan de hand van de public key om de autorisatie te bevestigen – zonder dat je private key ooit wordt blootgesteld.

Het systeem rust op eenrichtingswiskunde: het berekenen van de public key uit de private key is eenvoudig, maar het omkeren van het proces is rekenkundig onhaalbaar. Dat maakt het veilig om public keys en adressen openlijk te delen. Wanneer je bijvoorbeeld bitcoin verstuurt, ondertekent je wallet de transactie met je private key en maakt de bijbehorende public key bekend; elke node in het netwerk kan dan verifiëren dat de handtekening klopt, wat bewijst dat de rechtmatige eigenaar de uitgave heeft goedgekeurd, terwijl ze niets te weten komen waarmee ze toekomstige transacties zouden kunnen vervalsen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat een public key en een adres hetzelfde zijn; een adres is meestal een verkorte, gehashte versie van de public key, wat een kleine extra beveiligingslaag toevoegt en de identificatie compacter maakt. In het dagelijks gebruik deel je adressen in plaats van ruwe public keys, en je wallet regelt de sleutelwiskunde onzichtbaar. Dezelfde public-keycryptografie die crypto beveiligt, ligt ook ten grondslag aan een groot deel van het internet, waaronder de versleuteling achter beveiligde websites.