Sancties

Sancties zijn wettelijke beperkingen die overheden opleggen om handel met bepaalde landen, entiteiten of personen te verbieden, meestal om redenen van nationale veiligheid of buitenlands beleid. In crypto doen sancties ertoe omdat gereguleerde bedrijven transacties met gesanctioneerde partijen moeten blokkeren, en omdat overheden sancties hebben uitgebreid naar blockchainadressen en zelfs naar specifieke stukken software-infrastructuur.

Handhaving verloopt via lijsten: autoriteiten zoals OFAC van het Amerikaanse ministerie van Financiën publiceren aangewezen personen en steeds vaker ook bijbehorende cryptowalletadressen. Exchanges en andere dienstverleners screenen klanten en stortingen aan de hand van deze lijsten, vaak met blockchain-analysetools die nagaan of binnenkomend geld via gesanctioneerde adressen is gelopen. Toen bijvoorbeeld een mixingdienst werd gesanctioneerd die werd gebruikt om gestolen geld wit te wassen, begonnen exchanges stortingen te bevriezen die naar die dienst te herleiden waren, en werd interactie met de gesanctioneerde adressen juridisch riskant voor mensen die onder de wetten van dat rechtsgebied vallen.

Een veelvoorkomende misvatting is dat cryptotransacties buiten het bereik van sancties vallen omdat er geen bank bij betrokken is; de transacties zelf kunnen op een permissionless chain niet worden geblokkeerd, maar de mensen en bedrijven die met het geld te maken hebben, blijven volledig onderworpen aan de wet, en openbare grootboeken maken geldstromen ongewoon goed traceerbaar. Sanctieregimes verschillen per land, en een persoon is in het algemeen gebonden aan de regels van de rechtsgebieden waarmee die verbonden is. Voor gewone gebruikers is de praktische impact vooral indirect: vertragingen door screening, bevroren stortingen die aan besmet geld zijn gekoppeld en het delisten van privacytools die gereguleerde platforms te riskant vinden om te ondersteunen.