Whitepaper

Een whitepaper is een document dat door een cryptoproject wordt gepubliceerd en uitlegt wat het bouwt, hoe de technologie werkt en waarom het ertoe doet – de technische en conceptuele blauwdruk waarop het project is gebouwd. De traditie begon met Bitcoin: het paper van negen pagina's van Satoshi Nakamoto, "Bitcoin: A Peer-to-Peer Electronic Cash System", gepubliceerd in oktober 2008, beschreef het hele systeem voordat er ook maar één regel code van het netwerk openbaar draaide.

Een goede whitepaper behandelt doorgaans het probleem dat wordt opgelost, het technische ontwerp, de rol en verdeling van de token (tokenomics) en de roadmap van het team. De whitepaper van Ethereum zette bijvoorbeeld het idee uiteen van een blockchain met een ingebouwde programmeertaal voor smart contracts, en het platform dat in 2015 werd gelanceerd, volgde dat ontwerp. Het lezen van de whitepaper van een project is een standaardstap in onderzoek: het laat zien of de token daadwerkelijk een functie heeft of slechts aan vage beloftes is gekoppeld.

Een veelvoorkomende misvatting is dat een verzorgde whitepaper een legitiem project impliceert; iedereen kan een indrukwekkend ogend document publiceren, geplagieerd of door een ghostwriter geschreven, en veel mislukte of frauduleuze projecten hadden uitgebreide whitepapers, vooral tijdens de ICO-hausse van 2017. Behandel een whitepaper als een bewering die moet worden geverifieerd – controleer of de beschreven technologie daadwerkelijk is opgeleverd, of de tokenverdeling insiders bevoordeelt en of het team identificeerbaar is. Sommige volwassen projecten hebben whitepapers vervangen door levende technische documentatie, maar het oprichtingsdocument blijft het conventionele startpunt.